مقدمه
طي چند سالي كه از ورود فنآوري تلفن همراه به ايران مي گذرد، اين فنآوري همواره از ديدگاه آموزشي به عنوان يك عامل منفي ديده شده است. ايجاد وقفه در كلاس، بهم خوردن تمركز استاد و دانشجويان، ارتباط تلفني در ميان جلسه، استفاده به عنوان ابزار تقلب، فيلمبرداري بدون اجازه از سركلاس و ارسال فايلهاي ناخواسته، غير اخلاقي و يا آلوده به ويروس و ... از جمله مشكلاتي هستند كه با ورود نسل دوم، دو و نيم و سوم گوشيهاي تلفن همراه به مراتب بيشتر شده است.
فنآوري تلفن همراه نيز همانند ديگر فنآوري هاي جديد مي تواند به عنوان يك وسيله كارآ و يا مختل كننده در آموزش به كار رود. اگر با ديد مثبت به اين فنآوري بنگريم مي توان از مزاياي بيشماري آن در آموزش استفاده كرد.
ادامه مطلب





